De Kritische Aansluiting 2015

Terug van weggeweest. . . .



Na een tijdje ergens onder een berg herfst-urls te liggen
plantenresten, afgekluifde vlinderdassen.. vond ik deze
blog weer terug..

Ongelofelijk interessante veranderingen zijn te melden.
- NetBSD 7.0 is uit -
ik werkte tijdens het actieve deel van het blog met
versie 4.0/RC3 - zo las ik net..
Versie 7.0 is een prachtige ontwikkeling.. goed voor
de moderne machine..

Geen Pentium-II maar een
6Core/Amd PhenomII 1050T
met 16Gb DDR3 - Qubes OS v3.0
op dit moment loopt er een installatie
van een paar pakketten in een VM met Debian 8.0/64

_______________

De Kritische aansluiting, een herhaling van de geschiedenis

Waar we volgens Hegel e.a. niets van konden leren..
waardoor er een kritische noot geplaatst werd door
zijn tijdgenoten.. dat het een zelfoplossende stelling was..
nou.. dat weet ik niet zo zeker.

De Kritische aansluiting van de vreemdeling..
Een gebeurtenis die nooit is weggeweest
wel een vreemde confrontatie is gebleven met
onze beschaving - die sterk onder drang en druk staat.
We leren ons zelf kennen.. zonder de andere hoeven te leren kennen?

Een Kritische aansluiting.. een heraansluiting .. een dit blog.

Wat gaan we doen.. wat we gaan doen.. gaan we doen.. doen we..

Kritische aansluiting -2-

In zijn prachtig en zeer diepzinnig boek, Escape from Freedom (1941), geeft Fromm een nauwkeurige analyse van het begrip vrijheid in zijn psychologische betekenis. Hij beschrijft dat mensen enerzijds een diep verlangen naar vrijheid koesteren, maar dat zij anderzijds voor niets zo bang zijn als voor die vrijheid. Evolutionair en historisch heeft onze cultuur en ons bewustzijn zich zo ontwikkeld dat wij vrije autonome individuen zijn geworden, die eigen keuzen en beslissingen kunnen maken. Dit beeld koesteren wij ook in onze moderne democratie. We gaan er prat op dat we zelfstandig zijn en dat niemand ons leven kan bepalen en sturen. We hebben ons ontworsteld aan feodale overheersing en dulden niet meer dat een ander de macht over ons heeft. Sinds de late Middeleeuwen en Renaissance heeft er zich, mede aangestuurd door economische ontwikkelingen als het opkomend kapitalisme, een verandering in bewustzijn voorgedaan. De mens is psychologisch meer zichzelf geworden. Fromm noemt deze culturele ontwikkeling, naar een term van Jung, individuatie. Ook ontwikkelingspsychologisch is deze individuatie te bespeuren als een kind zich in de loop van zijn lichamelijke en geestelijke groei ontdoet van zijn primaire bindingen met zijn ouders en uitgroeit tot een volwassen, volwaardig en zelfstandig mens.

BRON