‘Derde wereld delft het onderspit’
Een vrouw vaart met haar dochter op een noodvlot door een achterbuurt in Jakarta. Overstromingen komen in Indonesië geregeld voor tijdens het regenseizoen. FOTO EPA/JURNASYANTO SUKARNO 
Cecilia Ugaz. Ugaz werkte het afgelopen jaar als Hoofd Onderzoek aan een lijvig VN-rapport over de klimaatveranderingen en de gevolgen voor de ontwikkelingslanden. Het rapport werd gisteren gepresenteerd aan minister Koenders (Ontwikkelingssamenwerking). In de studie komt Ugaz tot dramatische conclusies: ,,Ongeveer 11 procent van de bevolking van Bangladesh wordt bedreigd door de stijging van het zeewaterniveau: die mensen moeten eigenlijk verhuizen. Een groot deel van de wereldbevolking is afhankelijk van gletsjers, bijvoorbeeld om aan drinkwater te komen. In Peru is de omvang van gletsjers de afgelopen 30 jaar met 23 procent gedaald. Dat is heel bedreigend voor de plaatselijke bevolking.
BRON
Zoals ik al dacht - maar dat blijft niet bij het klimaat probleem - de vernieuwende, vervolgende, volgende economische ontwikkeling moet, is gedwongen van een andere technologisch niveau te zijn die energie-verbruik drastisch beperkt - willen de nieuwe landen op gelijke tred mee kunnen draaien - het is wellicht de grootste uitdaging, als niet de nieuwe economische motor.
Zo is bijvoorbeeld LED verlichting best een mooi voorbeeld - als niet lokale planten, micro-organismen als generators. Verder is de economie altijd opzoek naar de goedkope arbeid-kracht. Wellicht kan dat ook anders - waardoor de (re)evolutie iets sneller verloopt.
_________
Arm en warm
De allerarmsten dragen straks de zwaarste lasten van de opwarming van de aarde, zo stelt het jaarlijkse Human Development Report dat gisteren door de UNDP, de ontwikkelingsorganisatie van de Verenigde Naties, is gepubliceerd. Overstromingen of droogte teisteren in een onrechtvaardige speling van het lot juist dat deel van de wereldbevolking dat al het meest kwetsbaar is, en dat geen schuld draagt aan de klimaatverandering waarvan het straks de dupe wordt.Ook loopt de voedselproductie terug in vooral de gebieden waar de allerarmsten wonen. Industrielanden zouden daarom hun uitstoot van broeikasgassen fors moeten verminderen en ook nog jaarlijks een bedrag van 86 miljard dollar (60 miljard euro) moeten besteden aan ontwikkelingshulp, bovenop de bestaande officiële hulpstroom van 106 miljard dollar. Om de armste landen te helpen de eigen uitstoot te beperken, is nog eens 25 miljard tot 50 miljard dollar nodig.
Deze conclusies over de vooruitzichten voor de menselijke ontwikkeling in de wereld, die de meest alarmerende ooit worden genoemd, komen een week voordat op een grote internationale conferentie op Bali over een nieuw klimaatverdrag, als opvolger van het Kyoto-protocol, wordt gesproken.
bron
